داوود باقری را فراموش نکنیم
اکنون بیش از یکماه از انتقال داوود باقری به کمپ کرک لر آلی و نگهداری او در سلول انفرادی میگذرد. در طی این مدت پلیس ترکیه ، ایزولاسیون مطلق را به وی تحمیل کرده و از هرگونه ارتباط داوود با خارج از کمپ و احتمالا حتی با دیگر زندانیان جلوگیری کرده است . بازداشت او در این وضعیت با توجه به شرایط جسمی و روانی داوود پس از اقدام به خودزنی و اعتصاب غذا ، بسیار خطرناک است . پلیس و وزارت کشور ترکیه اکنون راجع به اوضاع این فعال آزادیخواه و برابریطلب کاملا بی تفاوت اند و حتی به استعلامهای مکرر کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل هیچ پاسخی نمیدهند. و در برابر خواست آزادی وی که اکنون بیش از چهارماه است که به همت تلاشهای انجام گرفته از جانب سازمانهای مدافع حقوق پناهندگان و دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب ، از دولت ترکیه مطالبه میشود ، کاملا بی توجه هستند. رفتار ضد انسانی ای که بدون هیچ دلیلی علیه این فعال اعمال میشود ، نمونه بارزی است از سیاستهای ارتجاعی و ضدانسانی دولت راسیست ترکیه علیه پناهندگان . نباید گذاشت داوود فراموش شود . باید کمپین تبلیغاتی-سیاسی وسیعی که در ماههای گذشته برای آزادی وی برپا شده است همچنان با قدرت ادامه یابد. باید آزادی داوود و انتقال وی به کشور امن ثالث را به دولت ترکیه تحمیل و این مسئله را به حلقه ای در گسترش اعتراض علیه سیاستهای ضد انسانی دولت ترکیه و مطالبه حقوق حقه تمامی پناهندگان بلاتکلیف در ترکیه تبدیل کرد . بدون شک این امر بدون مشارکت گسترده فعالان سیاسی آزادیخواه در خارج کشور و سازمانهای دفاع از حقوق پناهندگان امکانپذیر نیست .
